• Font size:
  • Decrease
  • Reset
  • Increase
Polish Danish English French German Greek Italian Russian Spanish

10 wyrok SN 17.07.2009 nielegalny strajk i zwolnienie działacza

1. Jeżeli w procesie nie potwierdziły się zarzuty pracodawcy, że doszło do ciężkiego naruszenia przez pracownika będącego działaczem związkowym, podlegającego szczególnej ochronie przed rozwiązaniem z nim stosunku pracy, podstawowych obowiązków pracowniczych, niezgodne z prawem zwolnienie go z przyczyn opisanych w art. 52 § 1 pkt 1 k.p. musi prowadzić do przywrócenia go do pracy (nie stosuje się bowiem do niego art. 45 § 2 k.p., co wynika jednoznacznie z art. 56 § 2 k.p. w związku z art. 45 § 3 k.p.), a na zastosowanie art. 8 k.p. w związku z art. 4771 k.p.c. nie ma w takiej sytuacji w ogóle miejsca.

2. Tylko ustalenie, że zorganizowanie i przeprowadzenie referendum nastąpiło w sposób uniemożliwiający swobodne wyrażenie przez pracowników woli, może uzasadniać kwestionowanie legalności strajku. Nakłanianie do głosowania, nawet namolne i dokuczliwe dla nakłanianego, nie może być utożsamiane z uniemożliwieniem swobodnego wyrażenia woli. Nakłaniany do głosowania pracownik może odmówić oddania głosu, może także zagłosować przeciwko strajkowi.

3. Naruszenie przez zakładową organizację związkową zasady proporcjonalności (adekwatności) strajku nie jest traktowane w kategoriach ciężkiego naruszenia przez działaczy związkowych ich podstawowych obowiązków pracowniczych, w szczególności obowiązku polegającego na dbaniu o dobro zakładu pracy (art. 100 § 2 pkt 4 k.p.), ponieważ strajk (także legalny strajk, zorganizowany zgodnie z procedurami opisanymi w ustawie o rozwiązywaniu sporów zbiorowych) jest co do zasady zaprzeczeniem dbania o dobro pracodawcy, skoro jest z założenia organizowany w celu zapewnienia ochrony interesom pracowników (np. ich interesom socjalnym), które mogą być sprzeczne z interesem pracodawcy (np. jego interesem ekonomicznym).

4. Rozwiązanie umowy o pracę - w trybie natychmiastowym bez wypowiedzenia z winy pracownika (art. 52 § 1 pkt 1 k.p.) - jest nadzwyczajnym sposobem rozwiązania stosunku pracy i powinno być stosowane przez pracodawcę wyjątkowo ostrożnie. Obowiązek wykazania (udowodnienia) wskazanej przyczyny rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika obciąża pracodawcę.

5. Dopuszczalna jest apelacja powoda od wyroku, w którym sąd pierwszej instancji na podstawie art. 4771 k.p.c. w związku z art. 8 k.p. i art. 56 k.p. zasądził odszkodowanie w miejsce żądanego przywrócenia do pracy i nie oddalił powództwa w żadnym zakresie.

LEX nr 607245

607245

Dz.U.2001.79.854: art. 35 ust. 3

Dz.U.1998.21.94: art. 8; art. 45 § 2; art. 52 § 1 pkt 1; art. 56 § 2; art. 100 § 2 pkt 4

Dz.U.1991.55.236: art. 26 ust. 2

Dz.U.1964.43.296: art. 477(1)

Zobacz cały dokument>>>




OZZiP 2000 - 2005


ozzip 2000 - 2005

 

OZZiP 2006 - 2012

 

ozzip 2006 - 2012

 

KONTAKT

OZZPiP-logoBIURO ZARZĄDU KRAJOWEGO OZZPIP
ul. Podwale 11 lok. 311, 00 - 252 Warszawa
tel. 022 504-42-67 /  022 504-42-69
Księgowość tel. 022 504-42-71
fax. 022 504-42-54

gatta